Drukuj

Rozmowy z rodzicami często są kłopotliwe dla nauczycieli, bowiem przekazywanie trudnych informacji o dziecku nie jest łatwe dla żadnej ze stron.

Rodzice kochają swoje dzieci, nierzadko identyfikują się z nimi i wszelkie uwagi na ich temat odbierają jako atak i podważenie kompetencji rodzicielskich. Dlatego też nauczyciele zwykle obawiają się reakcji ze strony rodziców, które niejednokrotnie bywają agresywne.

W rezultacie trudna wiadomość, którą ma przekazać, staje się wyzwaniem dla nauczyciela, a przecież jego zadaniem jest nawiązanie jak najlepszej współpracy w celu udzielenia pomocy dziecku.

Nauczycielu! Jak zatem przeprowadzić skuteczną i profesjonalną rozmowę z rodzicem/rodzicami?

  • Aby rozmowa była skuteczna, przed jej zainicjowaniem zastanów się, jaki jest cel spotkania z rodzicem/rodzicami, co chcesz mu/im przekazać, gdzie się z nim(i) umówisz i ile czasu potrwa. Rozważ też sposób powiadomienia rodzica/rodziców o terminie ich wizyty w szkole (zadzwoń, napisz zaproszenie i wyślij przez e-dziennik etc.)

  • Zadbaj o odpowiedni czas i miejsce. Nie rozmawiaj w biegu, na korytarzu szkolnym. Spotkaj się w miejscu spokojnym, w którym nikt nie będzie wam przeszkadzał – każde bowiem rozproszenie wpływa stresująco na obie strony.

  • Nie rozmawiaj w obecności dziecka, chyba że wymaga tego sytuacja.

  • Przedstaw temat, cel i przewidywany czas spotkania, by każda ze stron zarezerwowała odpowiednią ilość czasu, aby nerwowo nie spoglądała na zegarek lub nie wyszła w najważniejszym momencie rozmowy.

  • Traktuj rodzica/rodziców po partnersku. Uświadom go/ich, że jesteście po tej samej stronie problemu i że celem jest wspólne rozwiązanie problemu. Koncentruj się na tym, co mówi(ą) rodzic/rodzice, wysłuchaj go/ich z uwagą.

  • Bądź szczery i bezpośredni, ale obiektywny i spokojny. Zadbaj o sprzyjającą rozmowie atmosferę. Nie podnoś głosu, pozwól się wypowiedzieć rodzicowi/rodzicom. Pamiętaj, że nie masz monopolu na mądrość oraz że nie wiesz, w jakich warunkach funkcjonuje dana rodzina. Jeśli masz gorszy dzień lub źle się czujesz – podziel się tym z rozmówcą/rozmówcami, istnieje bowiem prawdopodobieństwo, że trudniej ci będzie skoncentrować się na rozmowie. Nie będziesz z tego powodu mniej profesjonalny.

  • Mów do rodzica/rodziców o jego/ich dziecku po imieniu. Najpierw powiedz o nim coś pozytywnego. Nie porównuj z innymi dziećmi i nie opowiadaj o rówieśnikach. Przedstaw problem, mów o zachowaniach dziecka, a nie oceniaj jego cech. Nie obrażaj, nie krytykuj sposobów wychowania.

  • Nie bój się i nie przyjmuj pozycji ofiary. Nie zamieniaj się też w atakującego agresora.

  • Używaj zrozumiałego dla rodzica/rodziców języka.

  • Stosuj komunikaty „ja" – są bezpieczne, gdyż mówią one o twoich odczuciach, a nie interpretują ani zachowania dziecka, ani rodzica/rodziców. Komunikat taki składa się z określenia własnego stanu emocjonalnego oraz opisu konkretnego zachowania, które wywołuje te konkretne odczucia, np. „Jestem bardzo zmartwiony Pana dzisiejszym spóźnieniem, obawiam się, że może nie wystarczyć nam czasu, by spokojnie i wyczerpująco porozmawiać".

  • Staraj się dociec przyczyn, a nie szukaj winnych i nie koncentruj się na skutkach. Nie zrzucaj odpowiedzialności za problem na rodzica/rodziców.

  • Szukaj rozwiązań z rodzicem/rodzicami. Ustalcie wspólny plan działania. Daj wskazówki jak rodzic/rodzice może/mogą pomóc, np. podaj kontakty do specjalistów.

  • Wyraź nadzieję na dalszą współpracę i wiarę, że problem zostanie rozwiązany.

  • Podziękuj rodzicowi/rodzicom za udział w spotkaniu i za jego/ich zaangażowanie.

Stosując się do powyższych wskazówek unikniemy dyskomfortu związanego z pośpiechem i zbyt ogólnym podejściem do tematu, stresu związanego ze zbliżającym się spotkaniem z rodzicem/rodzicami, być może konfliktu z nim/nimi. Bardzo prawdopodobne jest to, że wpłynie to także na odczuwanie spokoju, bo twoje przygotowanie będzie dokładnie zaplanowane i przemyślane. To zaś spowoduje obniżenie lęku przed spotkaniem, który jest przyczyną depresji, wypalenia zawodowego czy innych zaburzeń psychicznych.

Dlatego zaryzykuj i wypróbuj polecane wskazówki. Autor: Anna Bochenek- psycholog

Nasza strona internetowa wykorzystuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza wyrażenie zgody na ich korzystanie.